கோர்ட் செல்லாமல் விவாகரத்து சாத்தியமா? உண்மைகளும் சட்டங்களும்
திருமண வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பிரச்சனைகளால் பிரிந்து செல்ல முடிவெடுக்கும் தம்பதியினர், கோர்ட்டுக்குச் செல்லாமல் விவாகரத்து பெற முடியுமா என்ற கேள்வியை அடிக்கடி கேட்கிறார்கள். குறிப்பாக, பரஸ்பர சம்மதத்தின் பேரில் (Mutual Consent) விவாகரத்து பெறுவது எளிதானது என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். ஆனால், உண்மையில் இது எந்த அளவிற்கு சாத்தியம்? ஸ்டாம்ப் பேப்பரில் கையெழுத்து போட்டால் விவாகரத்து கிடைத்துவிடுமா? இந்து திருமணச் சட்டம் என்ன சொல்கிறது? இந்த சந்தேகங்களுக்கு தெளிவான விளக்கத்தை இந்தக் கட்டுரை அளிக்கிறது.
கோர்ட் தலையீடு ஏன் அவசியம்?

பலர் ‘ஆன்லைன் விவாகரத்து’, ‘நோட்டரி விவாகரத்து’ அல்லது ‘ஒப்பந்த விவாகரத்து’ போன்ற வார்த்தைகளைக் கேட்டு குழப்பமடைகிறார்கள். பரஸ்பர சம்மதம் இருந்தால் கோர்ட் தேவையில்லை என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால், இது முற்றிலும் தவறு. எந்தவொரு திருமணத்தையும் சட்டப்பூர்வமாக முடிவுக்குக் கொண்டுவர, நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு (Decree) அவசியம். பரஸ்பர சம்மதம் விவாகரத்து செயல்முறையை எளிதாக்கலாம், ஆனால் திருமணத்தை சட்டப்பூர்வமாக ரத்து செய்ய நீதிமன்றத்தின் அங்கீகாரம் இன்றியமையாதது.
சில சமயங்களில், உடல்நலக் குறைவு, வெளிநாட்டில் வசிப்பது அல்லது வேறு சில தவிர்க்க முடியாத காரணங்களால் நீதிமன்றத்தில் நேரில் ஆஜராக முடியாதவர்களுக்கு, வீடியோ கான்பரன்சிங் மூலம் விசாரணை அல்லது தனிப்பட்ட முறையில் ஆஜராகுவதில் இருந்து விலக்கு அளிக்கப்படலாம். ஆனால், இது நீதிமன்ற செயல்முறையை முற்றிலுமாக நீக்கிவிடாது. மற்ற திருமணச் சட்டங்களின் கீழ் உள்ள நடைமுறைகள் வேறுபடலாம்.
எந்த திருமணச் சட்டம் பொருந்தும்?
இந்தியாவில் திருமணங்கள் மற்றும் விவாகரத்துகள் பெரும்பாலும் தனிநபர் சட்டங்களின் (Personal Laws) கீழ் வருகின்றன. இந்து திருமணச் சட்டம், 1955 (Hindu Marriage Act, 1955) இந்துக்கள், பௌத்தர்கள், சீக்கியர்கள் மற்றும் சமணர்களுக்குப் பொருந்தும். இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 13B-ன் கீழ், தம்பதியினர் இருவரும் சேர்ந்து விவாகரத்து கோரி விண்ணப்பிக்கலாம். இதற்கு சில முக்கிய நிபந்தனைகள் உள்ளன:
- குறைந்தது ஒரு வருடமாக இருவரும் பிரிந்து வாழ வேண்டும்.
- இனிமேல் ஒன்றாக வாழ முடியாது என்ற முடிவுக்கு வந்திருக்க வேண்டும்.
- திருமணத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர இருவரும் பரஸ்பரம் ஒப்புக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.
“பிரிந்து வாழ்தல்” என்பதன் சட்டப்பூர்வமான அர்த்தம், ஒவ்வொரு வழக்கின் சூழ்நிலைகளைப் பொறுத்து மாறுபடும். சிறப்பு திருமணச் சட்டம் (Special Marriage Act) அல்லது பிற தனிநபர் சட்டங்களின் கீழ் விவாகரத்துக்கான விதிகள் மற்றும் நிபந்தனைகள் வேறுபடலாம். எனவே, உங்கள் திருமணம் எந்தச் சட்டத்தின் கீழ் வருகிறது என்பதை அறிந்து, அதற்கேற்ப வழக்கறிஞரை அணுகுவது முக்கியம்.
பரஸ்பர சம்மத விவாகரத்து நடைமுறை
பரஸ்பர சம்மத விவாகரத்துக்கான பொதுவான நடைமுறை பின்வருமாறு:
- பேச்சுவார்த்தை மற்றும் ஒப்பந்தம்: முதலில், தம்பதியினர் ஜீவனாம்சம், சொத்துப் பங்கீடு, குழந்தைகளின் நலன் மற்றும் பிற நிலுவையில் உள்ள பிரச்சனைகள் குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தி ஒரு உடன்பாட்டிற்கு வர வேண்டும்.
- கூட்டு மனு தயாரித்தல்: வழக்கறிஞர் உதவியுடன், இந்த உடன்பாட்டின் அடிப்படையில் ஒரு கூட்டு மனு (Joint Petition) மற்றும் தீர்வு ஒப்பந்தம் (Settlement Agreement) தயாரிக்கப்படும்.
- நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்தல்: இந்த மனு, உரிய அதிகார வரம்பைக் கொண்ட குடும்ப நல நீதிமன்றத்தில் (Family Court) தாக்கல் செய்யப்படும். தேவையான ஆவணங்கள் மற்றும் நீதிமன்றக் கட்டணங்கள் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும்.
- முதல் விசாரணை (First Motion): நீதிமன்றம் இரு தரப்பினரின் வாதங்களையும், அவர்களின் பரஸ்பர சம்மதத்தையும் விசாரிக்கும்.
- இரண்டாவது விசாரணை (Second Motion): முதல் விசாரணை முடிந்து, சட்டப்படி அனுமதிக்கப்பட்ட கால அவகாசத்திற்குப் பிறகு (பொதுவாக 6 மாதங்கள்), இருவரும் மீண்டும் நீதிமன்றத்தில் ஆஜராகி, தங்கள் முடிவில் உறுதியாக இருப்பதாகத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
இந்த அனைத்து நிபந்தனைகளும் பூர்த்தி செய்யப்பட்டால், நீதிமன்றம் விவாகரத்து தீர்ப்பை (Decree of Divorce) வழங்கும். மனு தாக்கல் செய்வது மட்டுமே விவாகரத்து ஆகிவிட்டது என்று அர்த்தமல்ல.
ஆறு மாத காத்திருப்பு காலம்: விலக்கு உண்டா?
இந்து திருமணச் சட்டத்தின் பிரிவு 13B(2)-ன் படி, முதல் மனு தாக்கல் செய்த பிறகு, பொதுவாக ஆறு மாதங்கள் காத்திருக்க வேண்டும். இந்த ஆறு மாத காலத்திற்குப் பிறகு, அதிகபட்சமாக 18 மாதங்களுக்குள் இரண்டாவது மனு தாக்கல் செய்யப்பட வேண்டும். இருப்பினும், உச்ச நீதிமன்றத்தின் ‘அமர்தீப் சிங் எதிர் ஹர்வீன் கவுர்’ (Amardeep Singh v. Harveen Kaur) வழக்கில், சில குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் இந்த ஆறு மாத கால அவகாசத்தை நீதிமன்றம் ரத்து செய்யலாம் என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதற்கு, தம்பதியினர் இருவரும் நிரந்தரமாகப் பிரிந்துவிட்டார்கள் என்பதற்கும், இனி ஒன்று சேர்வதற்கான சாத்தியம் இல்லை என்பதற்கும் நீதிமன்றத்தில் போதுமான ஆதாரங்களைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். வெறும் ‘விரைவாக விவாகரத்து வேண்டும்’ என்று கேட்பது மட்டும் போதாது. நீதிமன்றம், சமரசத்திற்கான சாத்தியக்கூறுகள், இரு தரப்பினரின் உண்மையான விருப்பம் மற்றும் காத்திருப்பதன் நோக்கம் போன்றவற்றை ஆராய்ந்த பின்னரே இந்த ஆறு மாத கால அவகாசத்தை ரத்து செய்வது குறித்து முடிவெடுக்கும்.
வீடியோ விசாரணை மற்றும் ஆஜராவதில் இருந்து விலக்கு
வெளிநாட்டில் வசிப்பவர்கள், கடுமையான நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அல்லது நீதிமன்றத்தில் நேரில் ஆஜராக முடியாதவர்களுக்கு, வீடியோ கான்பரன்சிங் மூலம் விசாரணைக்கு அல்லது ஆஜராவதில் இருந்து விலக்கு கோர வழக்கறிஞரை அணுகலாம். உச்ச நீதிமன்றம், சில சூழ்நிலைகளில் வீடியோ கான்பரன்சிங் மூலம் விசாரணை நடத்தலாம் என்று கூறியுள்ளது. ஆனால், இது எல்லா நீதிமன்றங்களிலும், எல்லா வழக்குகளிலும் சாத்தியமில்லை. உங்கள் வழக்கறிஞர் மூலம் உங்கள் பகுதியின் நீதிமன்ற விதிகள், நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல்கள் மற்றும் தேவையான சான்றுகள் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.
வீடியோ விசாரணைக்கு அனுமதிக்கப்பட்டாலும், உங்கள் அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்தவும், உங்கள் சம்மதம் சுயாதீனமாக உள்ளதா என்பதை அறியவும் நீதிமன்றம் கேள்விகளைக் கேட்கலாம். எனவே, இணைய இணைப்பு, அமைதியான இடம் மற்றும் தேவையான ஆவணங்கள் அனைத்தையும் முன்கூட்டியே தயார் நிலையில் வைத்திருக்க வேண்டும்.
சொத்து, குழந்தைகள் மற்றும் பிற வழக்குகள்
விவாகரத்து ஒப்பந்தத்தில், ஜீவனாம்சம், சொத்துப் பங்கீடு, குழந்தைகளின் பராமரிப்பு, கல்வி, மருத்துவச் செலவுகள், சந்திப்பு உரிமைகள் போன்ற அனைத்து விஷயங்களும் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட வேண்டும். குழந்தைகளின் நலன் என்பது பெற்றோரின் தனிப்பட்ட ஒப்பந்தமாக மட்டும் பார்க்கப்படாது; நீதிமன்றத்தின் பரிசீலனைக்கு உட்பட்டது.
ஏற்கனவே ஏதேனும் FIR பதிவாகி இருந்தால் அல்லது வேறு ஏதேனும் வழக்குகள் நிலுவையில் இருந்தால், அவை விவாகரத்து ஒப்பந்தத்தில் எவ்வாறு கையாளப்படும் என்பதையும் தெளிவாகக் குறிப்பிட வேண்டும். வெறும் ‘அனைத்து வழக்குகளும் முடிவுக்கு வரும்’ என்று குறிப்பிடுவது மட்டும் போதாது. சம்பந்தப்பட்ட நீதிமன்றங்களில் முறையான சட்ட நடைமுறைகளைப் பின்பற்றி அவற்றை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும்.
சுயாதீனமான சம்மதம் மற்றும் இறுதி தீர்ப்பு
விவாகரத்துக்கான சம்மதம் என்பது இரு தரப்பினரின் சுயாதீனமான முடிவாக இருக்க வேண்டும். எந்தவிதமான அழுத்தம், மிரட்டல் அல்லது தவறான புரிதலின் பேரில் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் சட்டப்படி செல்லாது. விவாகரத்து தீர்ப்பு கிடைத்த பிறகும், அதன் நகல், பணம் செலுத்தியதற்கான ஆதாரங்கள் மற்றும் ஒப்பந்தத்தின்படி அனைத்து நிபந்தனைகளும் நிறைவேற்றப்பட்டதற்கான பதிவுகளைப் பத்திரமாக வைத்திருக்க வேண்டும். மறுமணம் செய்வதற்கு முன், விவாகரத்து தீர்ப்பின் இறுதித்தன்மை மற்றும் மேல்முறையீடு செய்வதற்கான வாய்ப்புகள் குறித்து வழக்கறிஞரிடம் ஆலோசனை பெறுவது அவசியம்.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQ)
கேள்வி 1: நோட்டரி அல்லது ஸ்டாம்ப் பேப்பரில் கையெழுத்து போட்டால் இந்து திருமணச் சட்டத்தின் கீழ் விவாகரத்து கிடைக்குமா?
பதில்: இல்லை, பரஸ்பர சம்மத விவாகரத்துக்கான பொதுவான நடைமுறையில், நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு (Decree) அவசியம். தனிப்பட்ட சட்டங்களின் கீழ் வேறு ஏதேனும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட நடைமுறைகள் இருந்தால், அதைத் தனியாக சட்டப்படி ஆராய வேண்டும்.
கேள்வி 2: ஆறு மாத காத்திருப்பு காலம் ரத்து செய்யப்படுவது உறுதியா?
பதில்: இல்லை, இது நீதிமன்றத்தின் முடிவைப் பொறுத்தது. வழக்கின் சூழ்நிலைகள், தம்பதியினரின் உண்மையான விருப்பம் மற்றும் சமரசத்திற்கான சாத்தியக்கூறுகள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து நீதிமன்றம் முடிவெடுக்கும். வெறும் இருவரின் விருப்பம் மட்டும் போதுமானதல்ல.
கேள்வி 3: வெளிநாட்டில் இருந்து வீடியோ மூலம் விவாகரத்து பெற முடியுமா?
பதில்: நீதிமன்றத்தின் அனுமதி மற்றும் அந்தந்த பகுதியின் சட்ட விதிகளின்படி இது சாத்தியமாகலாம். இதை ஒரு உரிமையாகக் கருத முடியாது. நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்ற வேண்டும்.
கேள்வி 4: இரண்டாவது மனு தாக்கல் செய்வதற்கு முன் ஒருவர் தனது சம்மதத்தை திரும்பப் பெற முடியுமா?
பதில்: பொதுவான நடைமுறையில், இறுதி தீர்ப்பு வரும் வரை சம்மதம் தொடர்வது முக்கியம். அப்படி ஒரு சூழ்நிலை ஏற்பட்டால், அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்து சட்ட ஆலோசனை பெற வேண்டும்.
கேள்வி 5: பரஸ்பர சம்மத விவாகரத்து மூலம் 498A அல்லது ஜீவனாம்சம் வழக்குகள் தானாகவே முடிவுக்கு வருமா?
பதில்: இல்லை. நிலுவையில் உள்ள ஒவ்வொரு வழக்கிற்கும், நீதிமன்ற உத்தரவிற்கும் தனித்தனியாக முறையான சட்ட நடைமுறைகளைப் பின்பற்றி தீர்வு காண வேண்டும்.
முக்கிய குறிப்பு: இந்தத் தகவல் பொதுவான சட்ட விழிப்புணர்வுக்காக மட்டுமே வழங்கப்படுகிறது. இது சட்ட ஆலோசனை அல்ல. உங்கள் தனிப்பட்ட சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப, தகுந்த வழக்கறிஞரை அணுகி சட்ட ஆலோசனை பெறுவது அவசியம்.